امشب شب آخره كه مزاحم دلت شدم

خورشيد فردا مال تو ببخش كه عاشقت شدم

بدرقه لازم ندارم مي‌خوام برم عزيزترين

نزار بمونم زير پا قلبمو بردار از زمين

دوست دارم براي تو فقط يه حرف ساده بود

غافل از اينكه قلب من منتظر اشاره بود

            ----------------------------------------------------------------

عشق

             مثل آتيش مي‌مونه

                              كه اگر آهسته فوتش كني

                                                       آتيشش روشن مي‌شه

اگه با عصبانيت فوتش كني

                                                     دودش تا آسمون مي‌ره

تو اين دود هم تو خفه مي‌شي و هم اطرافيانت

            -----------------------------------------------------------------

اي عشق مدد كن كه به سامان برسيم

چون مزرعه تشنه به باران برسيم

يا من برسم به يار

يا

يار به من

يا هر دو بميريم و به پايان برسيم

                 ------------------------------------------------------------------------------------------------------

     برگ از درخت خسته مي‌شه

                                                         پائيز   همش   بهونه   است

           -----------------------------------------------------------------

آنكه دائم هوس سوختن ما مي‌كرد

حال آمد از دور تماشا مي‌كرد

گفتمش: از غم هجران چه كنم؟

گفت: بسوز

گفتمش: چاره اين سوز بگو؟

گفت: بساز

من اگر اشك به دادم نرسد ، مي شكنم

                           اگر از ياد تو  يادي نكنم ، مي شكنم

بر لب كلبه ي محصور دلم،

                               من در اين خلوت خاموش سكوت،

                                                   اگر از ياد تو يادي نكنم ، مي شكنم

اگر از هجر تو آهي نكشم

                                 تك تنها

                                          به خدا مي شكنم

                                                              به خدا مي شكنم ...

آدم‌ها عشق را قطره قطره به دست مي‌آورند و دريا دريا به هدر مي‌دهند

عشق مانند سيگار است وقتي خاموش شد مي‌توان روشنش کرد ولي طعم اولش را ندارد

دنيا را بد ساخته اند کسي را که دوست داري تو را دوست نمي دارد کسي که تو را دوست دارد تو دوستش نمي داري اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد به رسم و آيين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است. زندگي يعني اين ....

از ستاره پرسيدم تا حالاعاشق شدي؟

گفت: آري. عاشق ماه شدم.

به ماه گفتم: ستاره عاشق توست.

گفت: سالياني است كه از عشق خورشيد بيخوابم.

بيا با ديده خوشبختي به دنيا بنگريم

غصه را رهاكنيم مژده شادي آوريم

بيا به قشنگي‌هاي زندگي نظركنيم

روي بال آرزو به شهر عشق سفر كنيم

بيا از هر چي غمه فرار كنيم

بيا پائيز دل رو بهار كنيم

لحظه‌هاي عمر ما زود گذره

با يه چشم به هم زدن مي‌گذره

پس چه خندون وچه گريون

داره مي گذره عمرمون

خودت رو نرنجون

به كامت باشه دنيا

بيا ما شكست رو باور نكنيم

گلهاي اميد رو پرپر نكنيم

بيا سرنوشت بسازيم واسه هم

نخوريم غصه واسه بيش و كم

دنيا وفا نداره ، چشمش حيا نداره

با همه نارفيقه، ما و شما نداره

اگه به روش بخندي ، به روي تو مي‌خنده

وگرنه تيره روزي چون و چرااااا نداره

هر کسی خود همانگونه است که پشت سر دیگران میگوید.

درحقیقت ما دیگران را آن گونه میبینم که خودمان هستیم.

عزیز من!

عشق را قبله نکردی تا پرواز را یاد بگیری

شادمانه زیستن را

به تمامی دیدن، شنیدن، بوسیدن،

لمس کردن را....

رابطه ای زنده و پویا با اشیاء برقرار کردن را

به نیروی لایزال  تبدیل شدن را

نه فقط به فردا

به هزاران سال بعد اندیشیدن را

نه فقط به مردم یک محله، یک شهر، یک سرزمین

بلكه به انسان اندیشیدن را

عزیز من!

آخر عاشق نشدی           

تا برای بودن، رفتن، ساختن، خواندن،

جنگیدن، خندیدن، رقصیدن و خوب

و پرشکوه مردن دلیلی داشته باشی...

آخر عاشق نشدی عزیز من!

چه کنم؟

چه کنم که نخواستی، یا نتوانستی به سوی چیزی که اعتباری، شکوهی، ظرافتی، لطفی

ملاحتی، عطری،و زیبایی یگانه ای دارد، پلی از ابریشم هزار رنگ عشق بسازی و

بند بازانه آن پل ابریشمین را بپیمایی....

چه کنم؟

وسعت دنياي هركس به اندازه وسعت تفكر اوست...

 بياييد تفكر كنيم كه چقدر تفكر مي كنيم

بياييد بسنجيم كه وسعت دنياي ما چقدر است؟

بياييد انديشه كنيم كه چگونه دنيايمان را وسعت بخشيم...

ديدي تا حالا اگر کسي رو دوست داشته باشي دلت نمياد اذيتش کني؟ دلت نمياد شيشه دلش رو با سنگ زخم زبون بشکني؟

دلت نمياد ازش پيش خدا شکايت کني حتي اگر بره و همه چيزو با خودش ببره... حتي اگر از اون فقط هاي هاي گريه شبانت بمونه وعطر آخرين نگاهش...

حتي اگر بعد از رفتنش پيچک دلت به شاخه نازک تنهايي تکيه کنه.

ديدي؟هر گوشه و کنار شهر هر وقت کسي از کنارت رد ميشه که بوي عطرش رو ميده چه حالي ميشي؟ بر ميگردي و به اون رهگذر نگاه ميکني تا مطمئن بشي كه خودش نيست ...

من نديدم .....

ولي بي تو بودن رو نمي خواستم .

حال با تو بودن برايم عذابه...